Skip to footer

tech

Zderzenie dwóch tuneli czasoprzestrzennych. Eksperyment naukowców skręcił w bardzo dziwną stronę

Naukowcy z Moskiewskiego Instytutu Fizyczno-Technicznego zasymulowali zderzenie tuneli czasoprzestrzennych.

Updated 2 min read

Published by Agyata NewsroomEditorial policyCorrections

Archived — last updated

Najważniejsze

  • Nikita M. Shirokov i Ilya Nachevsky badali kolizje tuneli czasoprzestrzennych w modelu Ellisa-Bronnikova.
  • Symulacja wykazała, że po zderzeniu czołowym powierzchnia horyzontu pozornego skurczyła się o około 28 proc.
  • Otrzymane wyniki są sprzeczne z teorią Stephena Hawkinga z 1971 roku dotyczącą powierzchni horyzontu.

Dlaczego to ważne. Wyniki symulacji podważają uznaną zależność Stephena Hawkinga dotyczącą powierzchni horyzontu obiektów grawitacyjnych.

Zaktualizowano Źródła: Komputerswiat

Nikita M. Shirokov i Ilya Nachevsky z Moskiewskiego Instytutu Fizyczno-Technicznego przeprowadzili symulację komputerową zderzenia tuneli czasoprzestrzennych w modelu Ellisa-Bronnikova. Naukowcy zaobserwowali, że po czołowej kolizji powierzchnia wspólnego horyzontu pozornego skurczyła się o około 28 proc. Wynik ten stoi w sprzeczności z zależnością opisaną przez Stephena Hawkinga w 1971 roku.

Latest updates

Zderzenie dwóch tuneli czasoprzestrzennych. Eksperyment naukowców skręcił w bardzo dziwną stronę

W kosmosie stale rejestrujemy fale grawitacyjne, czyli potężne drgania wywoływane najczęściej przez zderzające się ze sobą czarne dziury. Dwaj rosyjscy naukowcy, Nikita M. Shirokov i Ilya Nachevsky z Moskiewskiego Instytutu Fizyczno-Technicznego, postanowili jednak sprawdzić, co by się stało, gdyby kolizja dotyczyła innych, równie tajemniczych obiektów — tuneli czasoprzestrzennych. Wyniki komputer Nowy eksperyment a twierdzenia Hawkinga Choć tunele czasoprzestrzenne znamy przede wszystkim z literatury i filmów science fiction, to nie wzięły się one znikąd — to jak najbardziej prawdziwa, naukowa koncepcja, wywodząca się z teorii względności Einsteina. W nietypowym eksperymencie z ich kolizjami naukowcy wzięli na warsztat konkretny model teoretyczny, tak zwany tunel Ellisa-Bronnikova. W wielkim skrócie to korytarz łączący dwa odległe punkty we wszechświecie, przez który w teorii może podróżować światło oraz materia. Żeby jednak taka struktura nie zapadła się w ułamku sekundy pod własnym ciężarem, musiałaby ją od środka rozpychać czysto hipotetyczna ujemna energia. W komputerowej symulacji naukowcy przetestowali różne scenariusze zbliżenia się do siebie takich obiektów. Często po prostu mijały się o włos (mocno się wówczas rozszerzając), ale najciekawiej zrobiło się przy zderzeniu czołowym. Wokół obu tuneli utworzył się wówczas wspólny horyzont pozorny — czyli wyznaczana w konkret.

Komputerswiat

Rosyjscy naukowcy zbadali zderzenie tuneli czasoprzestrzennych

Dwaj rosyjscy fizycy, Nikita M. Shirokov i Ilya Nachevsky z Moskiewskiego Instytutu Fizyczno-Technicznego, postanowili sprawdzić, co by się stało, gdyby zderzyły się dwa tunele czasoprzestrzenne. Do tej pory fale grawitacyjne rejestrowane w kosmosie pochodzą głównie ze zderzeń czarnych dziur. Nowy eksperyment komputerowy przyniósł wyniki, które skręciły w bardzo dziwną stronę. Okazało się, że rezultaty symulacji nie do końca zgadzają się z wcześniejszymi twierdzeniami Stephena Hawkinga dotyczącymi tych obiektów. Badanie otwiera nowe pole do dyskusji nad naturą tuneli czasoprzestrzennych i ich zachowaniem w ekstremalnych warunkach.

Komputerswiat

Sources

AI-assisted summary of the reporting above. Quotes are kept to one sentence. Copyright concern? See our DMCA takedown page.